| 单词 |
stock of jokes/knowledge/courage etc |
| 分类 |
翻译、意思、用法、释义、英译汉、汉译英、英汉双解词典 |
| 释义 |
stock of jokes/knowledge/courage etc stock of jokes/knowledge/courage etc → stock of jokes/knowledge/courage etc at stock1(4) the jokes, knowledge etc that someone knows or hasstock of jokes/knowledge/courage etc |
| 随便看 |
- blow sky-high
- blow socks off
- blow/sod/bugger etc that for a lark
- blow somebody a kiss
- blow somebody off
- blow somebody out of the water
- blow somebody's mind
- blow somebody/something out of the water
- blow somebody/something ↔ off
- blow somebody's socks off
- blow something off
- blow something out of all proportion
- blow something out of proportion
- blow something out of the water
- blow something sky-high
- blow something to smithereens
- blow something (up) out of (all) proportion
- blow something up out of all proportion
- blow something up out of proportion
- blows rain down
- blow sth off
- blow sth out of all proportion
- blow sth out of proportion
- blow sth out of the water
- blow sth sky-high
- 天地万物,其情无一毫不与吾身相干涉,其理无一毫不与吾身相发明。
- 天地万物到头来皆归于母,故水火金木有尽而土不尽,何者?水火金木,气尽于天,质尽于地,而土无可尽。故真气无归,真形无藏,万古不可磨灭,灭了更无开辟之时。所谓混沌者,真气与真形不分也,形气混而生天地,形气分而生万物。
- 天地万物只到和平处,无一些不好,何等畅快!
- 天地万物,只是一个渐,故能成,故能久。所以成物悠者,渐之象也。久者,渐之积也。天地万物不能顿也,而况于人乎?故悟能顿,成不能顿。
- 天地万物只是一气聚散,更无别个。形者气所附,以为凝结;气者形所托,以为运动。无气则形不存,无形则气不住。
- 天地万物只是个“渐”,理气原是如此,虽欲不渐不得。而世儒好讲一“顿”字,便是无根学问。
- 天地不仁》翻译与解读
- 天地不可知也,而吾知天地之所生。观其所生,而天地之性情形体俱见之矣。是故观子而知父母,观器而知模范。天地者,万物之父母而造物之模范也。
- 天地与我并生,而万物与我为一。|什么意思|大意|注释|出处|译文
- 天地之于万物,原是一贯。
- 天地之于万物,因之而已,分毫不与焉。
- 天地之德曰生,生之所恃者亲。|什么意思|大意|注释|出处|译文
- 天地之性人为贵是什么意思
- 天地之性,人为贵;人之行,莫大于孝。|什么意思|大意|注释|出处|译文
- 天地之所贵者人也,圣人之所尚者义也,德义之所成者智也,明智之所求者学问也。|什么意思|大意|注释|出处|译文
- 天地之气化生于不齐而死于齐,故万物参差,万事杂糅,势固然耳。天地亦主张不得。
- 天地之财要看他从来处,又要看他归宿处。从来处要丰要养,归宿处要约要节。
- 天地交,而后能成化育之功;上下交,而后能成和同之治
- 天地人
- 天地人物原来只是一个身体、一副心肠。同了,便是一家;异了,便是万类。而今看着风云雷雨都是我胸中发出,虎豹蛇蝎都是我身上分来,那个是天地?那个是万物?
- 天地位,万物育,几千年有一会,几百年有一会,几十年有一会,故天地之中和甚难。
- 天地全不张主,任阴阳;阴阳全不摆布,任自然。世之人趋避祈禳,徒自苦耳。其夺自然者,惟至诚。
- 天地即生人物,则人物各具一天地,天地之天地由得天地,人物之天地由不得天地。人各任其气质之天地至于无涯,梏其降衷之天地几于澌尽,天地亦无如之何也已。其吉凶祸福率由自造,天何尤乎而怨之?
- 天地原无昼夜,日出而成昼,日入而成夜。星常在天,日出而不显其光,日入乃显耳。古人云:“星从日生。”细看来星不借日之光以为光。嘉靖壬寅日食,既满天有星,当是时日且无光,安能生星之光乎?
- 天地发万物之气,到无外处止;收敛之气,到无内处止。不至而止者,非本气不足则客气相夺也。
|