| 单词 |
matey |
| 释义 |
mat·ey1 /ˈmeɪti/ adjective British English informal FRIENDLYbehaving as if you were someone’s friend 友好的;亲近的;亲热的matey with She’s been very matey with the boss lately. 她近来跟老板很亲近。Examples from the Corpusmatey• He is not a matey deity who shines a flashlight into some dark corner of his recalcitrant universe on demand.matey2 noun British English informal MANTALK TO somebodyused by men as a very informal or disrespectful way of speaking to another man 伙计〔男子之间十分随便或不礼貌的称呼〕Examples from the Corpusmatey• Arrgh, matey, who could have expected finding a buried displeasure here? 12: 38.• You're talking walk in the park, matey!• Well matey, you'd better write to Vicky then!mat·ey1 adjectivematey2 nounChineseSyllable were as behaving you someone’s if Corpus friend |
| 随便看 |
- direct-marketing
- direct method
- direct-method
- directmethod
- directness
- direct object
- directobject
- direct-object
- direct objects
- director
- director
- directorate
- directorates
- director chair
- directorchair
- director-chair
- director-cut
- director cut
- directorcut
- director-general
- directorgeneral
- director general
- directorial
- directories
- Director of Public Prosecutions
- 圣人之私,公;众人之公,私。
- 圣人之言,简淡明直中有无穷之味,大羹玄酒也。贤人之言,一见便透而理趣充溢,读之使人豁然,脍炙珍羞也。
- 圣人之道不奇,才奇便是贤者。
- 圣人之道,为而不争。|什么意思|大意|注释|出处|译文
- 圣人之道,太和而已,故万物皆育。便是秋冬,不害其为太和,况太和又未尝不在秋冬宇宙间哉!余性褊无弘度、平心、温容、巽语,愿从事于太和之道以自广焉。
- 圣人之道本不拂人,然亦不求可人。人情原无限量,务可人不惟不是,亦自不能,故君子只务可理。
- 圣人之闻善言也,欣欣然惟恐尼之,故和之以同言,以开其乐告之诚。圣人之闻过言也,引引然惟恐拂之,故内之以温色,以诱其忠告之实。何也?进德改过为其有益于我也。此之谓至知。
- 圣人于万事也,以无定体为定体,以无定用为定用,以无定见为定见,以无定守为定守。贤人有定体,有定用,有定见,有定守。故圣人为从心所欲,贤人为立身行己自有法度。
- 圣人以功授官予爵,故贤者不忧;圣人不宥过,不赦刑,故奸无起
- 圣人以悲悯为心》原文|译文|赏析
- 圣人以治天下为事者,恶得不禁恶劝爱?天下兼相爱则治,交相恶则乱。|什么意思|大意|注释|出处|译文
- 圣人以见义不为属无勇,世儒以知而不行属无知;圣人体道有三达德,曰智、仁、勇;世儒曰知行只是一个,不知谁说得是?愚谓自道统初开,工夫就是两项,曰“惟精”,察之也;曰“惟一”,守之也。千圣授受,惟此一道,盖不精则为孟浪之守,不一则为想象之知。曰“思”曰“学”,曰“致知”曰“力行”,曰“至明”曰“至健”,曰“问察”曰“用中”,曰“择乎中庸,服膺勿失”,曰“非知之艰,惟行之艰”,曰“非苟知之,亦允蹈之”,
- 圣人低昂气化,挽回事势,如调剂气血,损其侈不益其强,补其虚不甚其弱,要归于平而已。不平则偏,偏则病,大偏则大病,小偏则小病。圣人虽欲不平,不可得也。
- 圣人作用,皆以阴为主,以阳为客。阴所养者也,阳所用者也。天地亦主阴而客阳,二氏家全是阴。道家以阴养纯阳而啬之,释家以阴养纯阴而宝之。凡人阴多者,多寿多福;阳多者,多夭多祸。
- 圣人作经,有指时物者,有指时事者,有指方事者,有论心事者,当时精意与身往矣。话言所遗,不能写心之十一,而儒者以后世之事物、一己之意见度之,不得则强为训诂。呜呼!汉宋诸儒不生,则先圣经旨后世诚不得十一,然以牵合附会而失其自然之旨者亦不少也。
|